i po reklamie

O Matce jest napisane wszÄ™dzie, gazetach, książkach itp. Ale gdzie jest mowa o ojcu? Bycie ojcem nie sprowadza siÄ™ tylko do biologii. To olbrzymia, delikatna sfera kontaktów miÄ™dzyludzkich, uczuć, przeżyć, dążeÅ„ i dziaÅ‚aÅ„.
Każdy czÅ‚owiek przejawia skÅ‚onność do powielania zachowaÅ„, sposobów reagowania swoich rodziców, co szczególnie wyraźnie widać w różnych sytuacjach wychowawczych. Dotyczy to zarówno pozytywnych jak i negatywnych aspektów postaw rodzicielskich. Mężczyzna oczekujÄ…cy narodzin swojego dziecka, czy też już peÅ‚niÄ…cy funkcjÄ™ ojca, nie ucieknie przed tÄ… rzeczywistoÅ›ciÄ…. Dlatego powinien zadać sobie pytania: "Kim byÅ‚ (jest) mój tata?" , "Jak traktowaÅ‚ mnie, gdy byÅ‚em maÅ‚ym chÅ‚opcem?", "Jakie byÅ‚y jego relacje z mamÄ…?". Odpowiedzi na te pytania pozwolÄ… nakreÅ›lić obraz - wzorzec ojca, wyniesiony z domu rodzinnego. Jaki wpÅ‚yw na ojcostwo wywiera ten wzór, mogli przekonać siÄ™ mężczyźni, którzy doÅ›wiadczyli już porażek wychowawczych. Niejeden z niech szukajÄ…c pomocy u psychologa i analizujÄ…c swoje relacje z wÅ‚asnym dzieckiem, stwierdziÅ‚: "Nie potrafiÄ™ postÄ…pić inaczej, mój ojciec też tak robiÅ‚".  
Bardzo trudno jest pokonać w sobie ten schemat zachowaÅ„ utrwalonych przez lata, nawet gdy przynosi ból, problemy i nieporozumienia. JeÅ›li np. ojciec takiego mężczyzny byÅ‚ zamkniÄ™tym w sobie mrukiem, który nigdy nie miaÅ‚ czasu dla syna i wcale z nim nie rozmawiaÅ‚ - podobnÄ… postawÄ™ może przyjąć ów syn wobec wÅ‚asnego dziecka (stwierdzi, że dzieckiem powinna zająć siÄ™ żona, bo on ma ważniejsze sprawy do zaÅ‚atwienia). Skutkiem takiego postÄ™powania bÄ™dzie brak autentycznego kontaktu z dzieckiem. Gdy pojawiÄ… siÄ™ problemy zwiÄ…zane z wiekiem dojrzewania, syn czy córka nie przyjdÄ… z nimi do ojca. PoszukajÄ… pomocy u obcych ludzi – kolegów lub ucieknÄ… w Å›wiat narkotyków, alkoholu. Może dojść do kolizji z prawem.
Na tym etapie rozwoju dziecka bardzo trudno jest nadrabiać stracony czas. Ojciec czuje siÄ™ bezradny. Widzi, że dziecko wymknęło mu siÄ™ spod kontroli. Rodzi to w nim agresjÄ™, a ta jeszcze bardziej oddala ich od siebie. Gdyby nawiÄ…zaÅ‚ kontakt z dzieckiem wczeÅ›niej, rozmawiaÅ‚ z nim, poÅ›wiÄ™caÅ‚ mu czas, zapewne staÅ‚by siÄ™ dla niego kimÅ› ważnym, do kogo można zwrócić siÄ™ w potrzebie. On jednak nie potrafiÅ‚ tego zrobić, bo nie miaÅ‚ odpowiedniego wzoru. Zauważmy, że ten niewÅ‚aÅ›ciwy model ojca zostanie przeniesiony do nastÄ™pnego pokolenia (zabiorÄ… go ze sobÄ… dzieci tego taty i bÄ™dÄ… powielać w swoim życiu). OczywiÅ›cie to bÅ‚Ä™dne koÅ‚o można i trzeba przerwać. NajproÅ›ciej jest znaleźć w swoim otoczeniu mężczyznÄ™, który wzorowo peÅ‚ni rolÄ™ ojca i starać siÄ™ go naÅ›ladować (bÄ™dzie to jakby zastÄ™pczy wzorzec, którego zawsze brakowaÅ‚o).
Nie ulega wÄ…tpliwoÅ›ci, że podstawÄ… zbudowania bliskiej wiÄ™zi miÄ™dzy tatÄ… i dziećmi jest czas, który wspólnie spÄ™dzajÄ…. Ojciec wciąż zapracowany, robiÄ…cy karierÄ™ zawodowÄ… i wiecznie nieobecny albo tak zmÄ™czony po pracy, że już nie ma ochoty na zajmowanie siÄ™ synem, czy córkÄ…, nie może liczyć na podziw w oczach dzieci. One chcÄ… być z tatÄ…. Zagrać z nim w piÅ‚kÄ™, wykonać wspólnie jakÄ…Å› pracÄ™, opowiedzieć o swoich kÅ‚opotach.
Model ojca zawiera w sobie również relacje z matkÄ… - żonÄ…. Ten typ odniesienia do osób pÅ‚ci przeciwnej gÅ‚Ä™boko wpisuje siÄ™ w psychikÄ™ syna, córki. JeÅ›li matka jest szanowana, kochana, szczęśliwa, to można mieć nadziejÄ™, że chÅ‚opiec obserwujÄ…cy takie stosunki miÄ™dzy rodzicami bÄ™dzie w przyszÅ‚oÅ›ci szanowaÅ‚ swojÄ… dziewczynÄ™ a później żonÄ™, natomiast dziewczynka - jako nastolatka - odrzuci niestosowne formy zachowaÅ„ swoich kolegów i w dorosÅ‚ym życiu zwiąże siÄ™ z takim mężczyznÄ…, który - na wzór jej ojca - bÄ™dzie jÄ… szanowaÅ‚ i uszczęśliwiaÅ‚.
Matka kojarzy siÄ™ z ciepÅ‚em, miÅ‚oÅ›ciÄ…, bezpieczeÅ„stwem, Å‚agodnoÅ›ciÄ…. Gdyby zapytano o ojca mÅ‚odych ludzi odpowiedzi mogÅ‚yby być różne.
Różnica jest taka, że kobieta kocha dziecko za to, że jest. Natomiast mężczyzna kocha je za to, kim jest. To ojciec stawia synowi, córce wymagania, zachÄ™ca do zdobywania nowych umiejÄ™tnoÅ›ci, rozwijania swoich predyspozycji. JeÅ›li dziecko nie realizuje jego oczekiwaÅ„, jest zawiedziony, co nie znaczy, że przestaje kochać. Jednak gdy widzi sukcesy swego potomka - przepeÅ‚nia go duma, a to zbliża go do dziecka, potÄ™gujÄ…c miÅ‚ość.
OczywiÅ›cie dojrzaÅ‚a miÅ‚ość w każdej postaci, w tym również rodzicielska, jest bezwarunkowa. Toteż ojciec potrafi kochać swojego syna, córkÄ™ bez wzglÄ™du na ich osiÄ…gniÄ™cia. Jednak w wychowaniu dziecka stawianie wymagaÅ„, precyzowanie oczekiwaÅ„, mobilizowanie do pokonywania trudnoÅ›ci jest niezbÄ™dne. Stymuluje to prawidÅ‚owy rozwój i stanowi przygotowanie do dorosÅ‚ego życia. ChÅ‚opiec czy dziewczynka wychowani w atmosferze pobÅ‚ażliwoÅ›ci, pozbawieni jakichkolwiek ograniczeÅ„ w swoim dziaÅ‚aniu i nie mobilizowani do osiÄ…gniÄ™cia nowych sprawnoÅ›ci, umiejÄ™tnoÅ›ci, wyrosnÄ… na swoiste "niedorajdy" życiowe, przygotowane tylko na korzystanie, branie, a nie potrafiÄ…ce nic z siebie dać. MogÄ… być maÅ‚o odporne na stres zwiÄ…zany z problemami, nie nauczÄ… siÄ™ przyjmować krytyki, znosić porażek. Jednym sÅ‚owem - proces ich dojrzewania psychicznego, emocjonalnego, spoÅ‚ecznego bÄ™dzie przebiegaÅ‚ wolniej niż u rówieÅ›ników, którzy wychowali siÄ™ w atmosferze mÄ…drej miÅ‚oÅ›ci ojca.
Wielu mężczyzn czuje się niepewnie w roli ojca. Chcieliby jak najlepiej wychować swoje dzieci, ale nie wiedzą, jak to zrobić. Niebagatelną rolę odgrywają tu ich osobiste historie z dzieciństwa. Być może zabraniano im okazywania uczuć ("prawdziwy mężczyzna nie płacze"), uczono twardości, tłumienia płaczu, przebojowości, a nawet agresywnych form zachowań ("twardziel poradzi sobie w życiu").
Ojciec jest dla dziecka wzorem mężczyzny, męża. Jako Å›wietni obserwatorzy, maluchy potrafiÄ… dostrzec jakość relacji małżeÅ„skich miÄ™dzy tatÄ… i mamÄ…. JeÅ›li tatuÅ› jest czuÅ‚y i dobry dla syna lub córki, ale w stosunku do matki okazuje szorstkość, oschÅ‚ość, poniża jÄ… - nie bÄ™dzie wiarygodny w oczach dzieci. W takiej rodzinie nie bÄ™dÄ… one do koÅ„ca szczęśliwe, radosne i beztroskie. PodstawÄ… udanego ojcostwa jest udane małżeÅ„stwo. Jak mówi J. Pulikowski: "Najważniejsze, co może dać ojciec swoim dzieciom, to po prostu: prawdziwie, mÄ…drze, dojrzale, wiernie, wyÅ‚Ä…cznie i dozgonnie kochać ich matkÄ™" (J. Pulikowski "Warto być ojcem", str. 70).

ŹródÅ‚o: strona http://www.vulcan.edu.pl/rodzice/dom/rodzic/byc_ojcem.html

Autor artykułu: Małgorzata Kramarz